Λίγα λόγια γιά το blog...

Ionian Islands: Vision 2020, ή Ιόνια Νησιά: Όραμα 2020. Το ιστολόγιο καλεί εμάς τους Επτανήσιους να οραματιστούμε τα νησιά μας στο τέλος της δεκαετίας. Επιλέχθηκε ο Αγγλικός τίτλος τόσο γιατί επισημαίνει τον ανοικτό χαρακτήρα του πολιτισμού μας όσο και γιατί Vision 2020 στα Αγγλικά σημαίνει και τέλεια όραση. Κάθε Επτανήσιος, ή φίλος των Επτανήσων είναι ευπρόσδεκτος να καταθέσει τις απόψεις του και να συμμετέχει μέσω του ιστολογίου σε διάλογο.


Γιά να διευκολυνθεί ο διάλογος αναρτώνται σε διαφορετικές σελίδες του ιστολογίου αντικείμενα προς συζήτηση τα οποία χαρακτηρίζονται σαν "Θέματα". Γιά κάθε θέμα

αναρτάται ένα εισαγωγικό κείμενο το οποίο προσδιορίζει το αντικείμενο του διαλόγου. Οι αναγνώστες καλούνται να ανταλλάξουν απόψεις και να κάνουν προτάσεις σχετικά με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Κατά τακτά χρονικά διαστήματα οι απόψεις και οι προτάσεις των αναγνωστών συνοψίζονται και παρατίθενται στο εισαγωγικό κείμενο.


Τα πρώτα θέματα που τίθενται γιά συζήτηση είναι:

Θέμα 1. Μη ισότιμη αντιμετώπιση των Ιόνιων νησιών από την Ελληνική πολιτεία. Μύθος ή πραγματικότητα;

Θέμα 2. Αυθόρμητη απάντηση στην ερώτηση "Πως θα ήθελες να είναι τα Ιόνια νησιά το 2020;"


Πρόσφατες αναρτήσεις:

[Διάβρωση των Επτανησιακών παραλιών, μία λυπηρή πραγματικότητα; Τι μπορεί να γίνει;]

[Κυβερνητικές επιλογές και Ιόνια: Ο μονόδρομος της απώλειας. Μέρος 3ο]

[Κυβερνητικές επιλογές και Ιόνια: Ο μονόδρομος της απώλειας. Μέρος 2ο]

[Κυβερνητικές επιλογές και Ιόνια: Ο μονόδρομος της απώλειας. Μέρος 1ο]

[Λιμεναρχείο Κέρκυρας: Ιλαροτραγωδία της τοπικής ΝΔ και πρώτο τεστ γιά τον ΣΥΡΙΖΑ]

[Τα Επτάνησα και η προίκιση των απέναντι αστικών κέντρων]

[Ιόνιες σεισμικές δονήσεις]

[Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων στα δόντια του νεο-Ελληνικού κατεστημένου]

[Χωροταξικό Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Άρθρο Δρ. Γιάννη Βραδή]

[ΙΟΝΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Επιλογή με παρελθόν, παρόν και μέλλον. Άρθρο Δρ Κ. Καποδίστρια]

[Διάσπαση του δήμου Κέρκυρας: Βελτίωση της ζωής των πολιτών ή Ευνουχισμός των Επτανήσων;]

[Το Επτανησιακό προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ: Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων είναι τεχνητό κατασκεύασμα και προτείνεται να διασπαστεί]

[ΑΙΡΕΤΟΙ ΞΥΠΝΗΣΤΕ!]

[Επτανησιακός χωροταξικός σχεδιασμός]

[Ομιλία Γιάννη Βραδή γιά την παιδεία και τον πολιτισμό στο προσυνέδριο Β. Ιονίου των Ανεξάρτητων Ελλήνων στην Κέρκυρα, 17/02/13]

[Οι Επτανήσιοι πρέπει δυναμικά να απαιτήσουμε ίση μεταχείριση με τους υπόλοιπους Έλληνες]

[Το πανεπιστήμιο της Ινσουλάρια και η πολιτιστική καταστροφή της]

[Γιατί φαίνεται απαξιωτική η στάση της Ελλάδας απέναντι στα Επτάνησα;]

[Το βασίλειο της Μαλάκουα και το πανεπιστήμιο της πόλης της Ντορμίρης]

[Δίκτυο Λιμένων Δυτικής Ελλάδας και ο ευνουχισμός της Κέρκυρας]

[Καλούδης: Συγκοινωνιακές Υποδομές Ιονίων Νήσων: Να συζητηθούν στο Περιφερειακό]

[Η Καταλωνία απαιτεί ανεξαρτησία από την Ισπανία, ανοίγονται οι ασκοί του Αιόλου;]

[Για ποιον θα μιλήσω σήμερα;]

[Νησιωτικότητα και Επτανησιακή συνείδηση]

[Τι ακριβώς σημαίνει Επτανησιακή και Ιονική ταυτότητα;]

[Επιστολή στον Υπ. Οικονομικών (Υποβάθμιση Επτανήσων)]

[Ιόνια Αμφισβήτηση]

[Ο Οίκος Ενοχής]

[Επτάνησα και Ελλάδα, τι συμβαίνει;]

[Ο πληθυσμός της Κέρκυρας ίσως να είναι σημαντικά μεγαλύτερος από αυτόν που ανακοινώθηκε μετά την απογραφή του 2011]

[Το μέλλον του Ιονίου Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων]

[Διάσωση του Ιονίου Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων]


Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

Το βασίλειο της Μαλάκουα και το πανεπιστήμιο της πόλης της Ντορμίρης.



Μία φορά και ένα καιρό ανάμεσα από βουνά και θάλασσα βρισκόντανε ένα βασίλειο, το βασίλειο της Μαλάκουα. Το όνομα λέει η παράδοση προέρχεται από μία πηγή με "κακό" νερό που όποιος τόπινε έχανε το μυαλό του. Σε μία μακρυνή άκρη του βασιλείου, εκεί που το κύμα σμίγει με τ'άστρα, βρισκόντανε η με τείχη και κάστρα πλουμιστή πόλη της Ντορμίρης. Τα παλάτια της είχανε κατώφλια από χρυσό και πόρτες από ασήμι, τα καμπαναριά της τρυπούσανε τα σύννεφα και όταν χτυπούσανε οι καμπάνες τους οι νότες πλημμυρίζανε τους δρόμους και τις πλατείες προσπαθώντας θαρρείς να ξυπνήσουνε τους κατοίκους της. Γιατί οι κάτοικοι της Ντορμίρης ζούσανε το όνειρο της αιωνόβιας οχυρωμένης και ευδαιμονούσας πόλης τους. Οι δρόμοι σφύζανε από ζωή, παντού άκουγες μουσική, εδώ ένα φλάουτο, εκεί ένα πιάνο, πιό πέρα ένα βιολί, σε μία γωνιά ένας ζωγράφιζε και σε μία εκκλησιά πιό κάτω κάποιος διάβαζε την ποίηση του. Στο κέντρο της πόλης υψώνονταν ένα περίλαμπρο κτίριο, το Πανεπιστήμιο της Ντορμίρης, το σύμβολο του πολιτισμού της, το καμάρι των κατοίκων της.

Μίλια μακρυά, πέρα από τη φουρτουνισμένη θάλασσα και τις χιονοσκεπείς κορυφές των βουνών πάνω σε ένα μαλαματένιο θρόνο καθόντανε ο βασιληάς της Μαλάκουα. Δεξιά και αριστερά του βρισκόντανε οι αυλικοί και μπροστά του γονυπετείς κάποιοι επισκέπτες. "Σηκωθείτε" τους προστάζει σε τόνο φιλικό, "είσαστε άνθρωποι του πνεύματος, δεν σας αρμόζει η στάση αυτή". "Σας κάλεσα να έρθετε εδώ γιά να σας συγχαρώ γιά το εξαίρετο έργο που παράγετε, σαν δείγμα του θαυμασμού μου σας προσφέρω την στήριξή μου γιά την παραπέρα ανέλιξη σας". Με μία κίνηση του χεριού ο βασιληάς σταμάτησε κάθε προσπάθεια εκδήλωσης ευγνωμοσύνης και σπάζοντας την στιγμιαία σιωπή συνέχισε. "Θέλω να σας ενημερώσω ότι έχω σκοπό να τροποποιήσω το ανώτατο εκπαιδευτικό σύστημα γιά το καλό του βασιλείου. Γνωρίζω ότι πολλοί ανόητοι θνητοί θα αντιδράσουν έντονα, πάντοτε αντιδρούν σε κάθε αλλαγή άλλωστε. Εγώ όμως είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω." 

Αρκετές μέρες ήλιου περάσανε, οι κάτοικοι της Ντορμίρης ανελιπώς συναθροιζόντανε στις πλατείες και απολαμβάνανε τις ανέμελες συζητήσεις τους. Ήρθανε όμως και οι μέρες της βροχής. Οι σταγόνες του νερού γλύφανε τα τζάμια της αίθουσας της πανεπιστημιακής συγκλήτου και σαν δάκρυα κυλούσανε στο περβάζι, ο Δήμαρχος κοιτούσε τα κύμματα που σπάγανε με λύσσα επάνω στα τείχη της Ντορμίρης, θαρρείς σαν να θέλουνε να τα αλώσουνε. Η σύγκλητος μόλις του είχε ανακοινώσει την απόφασή της το πανεπιστήμιο να συγχωνευθεί με ένα άλλο και να μεταφερθεί μακρυά πέρα από τα κύμματα, γιά το καλό του βασιλείου. Ο Δήμαρχος περπάτησε στους γεμάτους με κίτρινα φύλλα δρόμους, τα κτίρια είχανε πάρει το γκρι χρώμα της πολυκαιρίας και της βροχής, στις πλατείες κυκλοφορούσανε λίγοι σκυθρωποί με σκούρα ρούχα ντυμένοι άνθρωποι. Στάθηκε πάνω στα τείχη και κοίταξε πέρα από τα κύμματα, "η πόλις εάλω" μουρμούρησε.